Εκδηλώσεις Απριλίου
31/03/09
Τετάρτη 1 Απριλίου & Ώρα 19.00:
Λέσχη Ανάγνωσης Συλλόγου Κρητών Χαλανδρίου, Αίθουσα Πνευματικού Κέντρου Δήμου Χαλανδρίου, Κεντρική Πλατεία (εκκλησία Αγ. Νικολάου). Ο Μίμης Ανδρουλάκης μιλάει για τον Νίκο Καζαντζάκη
Σάββατο 4 Απριλίου από 12.00 έως 17.00 μμ:
Το “Παντοπωλείον της Μεσογειακής Διατροφής” καλωσορίζει παλιούς και νέους φίλους σε μια Γιορτή Κρητικών Προϊόντων στην αλέα του Γρυπάρειου Μεγάρου (Σοφοκλέους 1, Αθήνα) .
Η εκδήλωση θα συνοδεύεται από ζωντανή μουσική με άφθονη τσικουδιά, υπέροχους κρητικούς μεζέδες και γνήσιο ελληνικό κέφι.
Κυριακή 5 Απριλίου, ώρα 19.00 μμ:
Η Ένωση Κρητών Αμαρουσίου “Ο Κρηταγενής Ζευς” σας καλεί την στην Αίθουσα του Δημαρχιακού Μεγάρου Αμαρουσίου, σε συζήτηση με θέμα “Η Κρήτη του Χθες, του Σήμερα και του Αύριο” με ομιλητές τους: Μίμη Ανδρουλάκη, Βουλευτή Β΄Αθηνών - Συγγραφέα, Γιώργο Μαρινάκη, Δήμαρχο Ρεθύμνου Κρήτης και τον Γίωργη Γιατρομανωλάκη, Καθηγητή Παν/μιου Αθηνών.
Αναγκαίοι Πόροι για το Ασφαλιστικό Κεφάλαιο Αλληλεγγύης των Γενεών
27/03/09
ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς τους Υπουργούς Οικονομίας και Οικονομικών και Απασχόλησης και Κοινωνικής
Προστασίας: κ. Γιάννη Παπαθανασίου και κ. Φάνη Πάλλη – Πετραλιά
Θέμα:Αναγκαίοι Πόροι για το Ασφαλιστικό Κεφάλαιο Αλληλεγγύης των Γενεών
Η Επιτροπή Αποκρατικοποιήσεων ενέκρινε την επιχειρηματική πρόταση του Προγράμματος
Πώλησης και Ταυτόχρονης Μίσθωσης (Sale and Lease Back) που εισηγήθηκε πρόσφατα η
Κτηματική Εταιρία του Δημοσίου (Κ.Ε.Δ.) προβλέποντας εισροή εκατοντάδων δις ευρώ.
Ταυτόχρονα, πλήθος Δημοσίων Επιχειρήσεων και Οργανισμών διαθέτει τεράστια ακίνητη
περιουσία που βρίσκεται εν υπνώσει και αποτελεί φιλέτο για ενδεχόμενους ιδιώτες
μετόχους.
Τα έσοδα από την εκμετάλλευση αυτών των ακινήτων εξαγγέλλεται ότι προορίζονται
υποτίθεται για τη μείωση του δημόσιου χρέους και την κάλυψη άλλων «έκτακτων
αναγκών» αλλά ποτέ μέχρι στιγμής δεν έχει γίνει πρόβλεψη ή έστω αναφορά για τη
στήριξη του Ασφαλιστικού Κεφαλαίου Αλληλεγγύης των Γενεών. Η παράληψη αυτή είναι
εξαιρετικά σοβαρή αν αναλογιστεί κανείς την τραγική κατάσταση των Ασφαλιστικών
Ταμείων, τα αποθεματικά των οποίων έχουν χάσει μεγάλο μέρος της αξίας τους λόγω
της κρίσης.
Ερωτώνται οι κκ. Υπουργοί:
Προτίθεται το Υπουργείο να εξετάσει τη δέσμευση μέρους των εσόδων από την
εκμετάλλευση της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου για τη στήριξη του Ασφαλιστικού
Κεφαλαίου Αλληλεγγύης των Γενεών, ώστε με τις αποδόσεις του να εξασφαλίσει
πρόσθετη χρηματοδότηση στο ασφαλιστικό σύστημα στην πιο κρίσιμη καμπή του;
Απάντηση: poroi-gia-akage
Ενοποίηση ακάλυπτων χώρων
20/03/09
ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς τον Υπουργό ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε: κ. Γεώργιο Σουφλιά
Θέμα: Ενοποίηση ακάλυπτων χώρων
Το αστικό πράσινο λείπει από την Αττική, ειδικά την Αθήνα, και τις μεγάλες πόλεις
της Ελλάδας. Ωστόσο, τόσο στον Κτιριοδομικό Κανονισμό όσο και στο Γενικό
Οικοδομικό Κανονισμό υπάρχουν άρθρα και ρυθμίσεις τα οποία συνοδεύονται από
κίνητρα για τη δημιουργία πρασίνου και την ενοποίηση των ακάλυπτων χώρων που θα
μπορούσαν αν εφαρμόζονταν να δώσουν ανάσα οξυγόνου στην πόλη όπως άλλωστε έχει
γίνει και σε πολλές χώρες του εξωτερικού.
Συγκεκριμένα. το άρθρο 366 του Κτιριοδομικού Κανονισμού προβλέπει ότι «…τα 2/3 του
ακαλύπτου χώρου ενός οικοπέδου πρέπει να καλύπτονται με πράσινο.» Ενώ, το άρθρο 12
του Γενικού Οικοδομικού Κανονισμού προβλέπει τη δυνατότητα ενοποίησης των
ακάλυπτων χώρων των οικοπέδων ενός οικοδομικού τετραγώνου κατόπιν σύγκλησης
συνέλευσης και συμφωνίας σε αυτήν του 65% των ιδιοκτητών ακινήτων του οικοδομικού
τετραγώνου («οι υποχρεωτικοί ακάλυπτοι χώροι των οικοπέδων ενός οικοδομικού
τετραγώνου ενοποιούνται, τίθενται σε χρήση όλων των ενοίκων του οικοδομικού
τετραγώνου και διαμορφώνονται κατάλληλα για τη χρήση αυτή χωρίς να θίγονται τα
δικαιώματα κυριότητας»).
Στην παράγραφο 3, μάλιστα, του ίδιου άρθρου προβλέπεται η παροχή κινήτρων όπως η
επιδότηση από το Ειδικό Ταμείο Εφαρμογής Ρυθμιστικών και Πολεοδομικών Σχεδίων
(Ε.Τ.Ε.Ρ.Π.Σ.) για την εκτέλεση σχετικών έργων ή ανάληψη από αυτό του συνόλου ή
μέρους των τόκων για δάνεια που συνάπτονται για τα έργα αυτά.
Ερωτάται ο κ. Υπουργός:
1) Προτίθεται το Υπουργείο να προβεί σε ελέγχους προκειμένου να εξακριβωθεί
κατά πόσο εφαρμόζεται το άρθρο 366 του Κτιριοδομικού Κανονισμού;
2) Σκοπεύει το Υπουργείο να προωθήσει το θεσμό της «ενοποίησης των ακάλυπτων
χώρων» είτε ενημερωτικά είτε μέσω της παροχής πιο ελκυστικών κινήτρων κάτι που υπό
προϋποθέσεις θα έδινε ώθηση στον κλάδο των κατασκευών και τους συναφείς
εμπλεκόμενους;
Απάντηση: enopoihsh-akalyptwn-xwrwn
Προκλήσεις και προοπτικές για την Ιδιωτική Ασφάλιση
17/03/09
Ομιλία στην ειδική εκδήλωση με θέμα “Κρίση Οικονομίας και Αξιών”
(Δευτέρα 16/2/09)
Τι να πω, προσδεθείτε και προσευχηθείτε; Σκέφτομαι πάντοτε ότι καλό είναι σ’ αυτές τις περιπτώσεις εκτός από τον Πρόεδρο και τον Υπουργό και εμένα, να καλείτε και τον Ιερώνυμο καλού – κακού.
Η συζήτηση για την κρίση σ’ όλο τον κόσμο βέβαια, έχει σκοπό να αναλώσουμε αυτό που λέμε το αρνητικό καθοδικό σπιράλ πριν χτυπήσουμε πάτο, αλλά ξέρουμε πού είναι ο πάτος; Δεν ξέρουμε. Το είπε και ο Πρόεδρος πριν, έχουμε γνωστούς – αγνώστους, αγνώστους – αγνώστους, άρα λοιπόν είμαστε υποχρεωμένοι και στον κλάδο σας και σ’ όλους τους κλάδους να κάνουμε “crach management” με υποθετικά σενάρια πάνω σε μια ανοιχτή και ελεύθερη γεωμετρία της κρίσης, που δεν ξέρουμε πώς θα εξελιχθεί στο αμέσως επόμενο διάστημα.
Η κρίση λέμε όλοι, θα πω μερικά κλισέ, γιατί καλύφθηκα και απ’ αυτά που είπε ο Γιάννης, όσον αφορά τον κλάδο εννοώ, η κρίση είναι το μεγάλο τεστ και πρέπει να συγχαρούμε τον Ασφαλιστικό κλάδο στην Ευρώπη τουλάχιστον, γιατί δείχνει και είναι από παράδοση, όχι, καλύτερα να πω, εύλογη ανθεκτικότητα να έχει μια φορά προς συντηρητισμό και να είναι καλό, εννοώ στις επενδύσεις.
Η κρίση μην φοβάστε, δεν είναι το τέλος του κόσμου, η κρίση έχει να κάνει μια δουλειά παραγωγική. Το σύστημα στο οποίο ζούμε, δουλεύουμε, πλουτίζουμε, φτωχαίνουμε τέλος πάντων, ο καπιταλισμός, δεν έχει κανένα άλλο θεμελιώδη μηχανισμό αυτοδιόρθωσης και αυτοανανέωσης και υπέρβασης των ανισορροπιών παρά μόνο την κρίση.
Η δουλειά η δική μας είναι να την βοηθήσουμε αυτή την κρίση, αφού δεν μπορούμε να την αποφύγουμε, αυτό το ξέρετε καλά, είναι αδύνατον να αποφύγουμε την κρίση. Μπορούμε να προσδιορίσουμε το τι κρίση θα έχουμε, τι μορφολογία θα έχει η κρίση και κυρίως το μετά την κρίση τι;
Η δουλειά μας λοιπόν είναι να παρεμβαίνουμε έξυπνα, γρήγορα, αποφασιστικά, ώστε να ελαχιστοποιούμε την καταστροφή, να αυξάνουμε την δημιουργία, αυτό που λέει και ένας μακαρίτης, δημιουργική καταστροφή και εδώ δεν αναφέρομαι στον κλάδο, αλλά σ’ όλους, θα συμφωνήσει και ο Υπουργός, συμπεριλαμβάνω και τις εξαγορές, τις συγχωνεύσεις, τις χρεοκοπίες – ανασυγκροτήσεις, την είσοδο, αλλά και την έξοδο από την αγορά.
Κάποτε έπεσε ένα αεροπλάνο – θυμάστε όλοι – στις παγωμένες Άνδεις και αυτοί που επέζησαν έφαγαν τους συνεπιβάτες τους. Έτσι δουλεύει το σύστημα. Όλο το μυστικό λοιπόν είναι το αμέσως επόμενο διάστημα πώς να φάτε το σωστό πτώμα, όχι όλα τα πτώματα, είναι πάρα πολύ επικίνδυνο.
Καπιταλισμός είναι το σύστημα όπου αυτός που επενδύει, ρισκάρει, καινοτομεί, αλλά παίρνει και τις απώλειες, έπαιξες, έχασες, - συγνώμη Άγιε – σου παίρνουν και τα σώβρακα. Τώρα όμως τα κράτη έχουν επινοήσει χρυσά σώβρακα. Θέλω να πω όμως, ότι υπάρχει ένα όριο σ’ αυτό. Εντάξει μέχρι εδώ λέμε εντάξει, υπάρχει ένα όριο, διότι εάν συμβούν αυτά που ακούω Γιάννη μου έρχονται και σου λένε, ή μας λένε και εμάς, να επεκτείνουμε αυτές τις εγγυήσεις στα πάντα, σημαίνει το κράτος καλύτερα να σώσει τον έναν κλάδο, αλλά να πτωχεύσει το ίδιο.
Η κρίση, ήθελα επίσης να πω, είναι αποτέλεσμα νέων καταστάσεων, νέων παγκόσμιων ισορροπιών, η Αμερική, η Ευρώπη, η Κίνα, νέων υβριδίων στο χώρο της επιχειρηματικότητας, νέας αρχιτεκτονικής στον κλάδο το δικό σας, θα έχουμε είναι βέβαιο νέα χρηματοοικονομικά ασφαλιστικά μικτά προϊόντα νέας γενιάς, νέες μέγα-ασφάλειες, οι κίνδυνοι είναι στο πλευρό σας, οι κίνδυνοι διευρύνουν την αγορά σας. Είναι βέβαιο αυτό.
Η τρομοκρατία, η κλιματική αλλαγή, η δημοκρατική γήρανση, η κρίση των δημοσίων ασφαλιστικών συστημάτων, διευρύνουν την ασφαλιστική αγορά και θα έλεγα ότι εάν συνεχιστεί το σημερινό σκηνικό, το γαϊτανάκι πάμε δεν πάμε για εκλογές και δεν το ξεκαθαρίσουμε σήμερα, φοβούμαι πώς ασχολούμενος μαθηματικός με τα ομόλογα καταστροφών – φυσικά για φυσικές καταστροφές εννοώ – να μην πάμε και στο ομόλογο πολιτικών καταστροφών και χρειαστεί να κάνουμε ένα εθνικό ομαδικό …στο ασφαλιστήριο της εταιρείας.
Η κρίση αυτή που ζούμε κυρίες και κύριοι, είναι ασυνήθιστη κρίση. Θα έλεγα με την δική μου γνώση ότι είναι μια τριφασική, σεισμική μετατόπιση των τεκτονικών πλακών της παγκόσμιας αγοράς. Τριφασική, τις δύο φάσεις τις έχετε δει, έχετε ζήσει δύο φούσκες και δύο καταρρεύσεις, υπάρχει και τρίτη. Ενώ η πρώτη ήταν το 2000 στα Χρηματιστήρια για να τα αντιμετωπίσουμε μειώσαμε τα επιτόκια, προκαλέσαμε την πιστωτική φούσκα ειδικά στεγαστικών δανείων υψηλού ρίσκου, φτάσαμε στην κατάρρευση που συμπαρασύρει την πραγματική οικονομία και τώρα για να αντιμετωπίσουμε την κατάρρευση αυτή, δημιουργούμε αναγκαστικά, τη φούσκα των ομολόγων.
Πιθανόν η τρίτη βουτιά να έχει έντονα χαρακτηριστικά σ’ όλο τον κόσμο, δημοσιονομικής κρίσης, ή και κατάρρευσης, για χώρες ειδικά με υψηλό δημόσιο χρέος, δημογραφική γήρανση, υπό κατάρρευση ανταγωνιστικότητα, Θεός βοηθός να μην είμαστε εμείς.
Γιατί το λέω αυτό; Διότι στον σχεδιασμό σας, βεβαίως πολύ καλά κάνετε στον μελλοντικό σχεδιασμό και λέτε, καλύτερα ασφαλείς με τα ομόλογα παρά να κλαίτε, αλλά πρέπει να ξέρετε όμως τα ακίνητα, που τα θεωρούσαμε απολύτως ασφαλή, εντάξει στην Ελλάδα άντεξαν και αυτά, και τα ομόλογα θα δείξουν στο άμεσο μέλλον σε ένα χρόνο που δεν μπορώ να προσδιορίσω βιτσιόζικη συμπεριφορά. Άρα λοιπόν πρέπει να έχετε μεγαλύτερη ….για τα επενδυτικά σας χαρτοφυλάκια. Η κρίση, θα έλεγα έτσι μια συμβολική φράση, είναι πόλεμος με άλλα μέσα. Πόλεμος νομισματικός, πόλεμος εμπορικός, βλέπετε το μεγάλο φρένο του προστατευτισμού, την απειλή του προστατευτισμού, την ξορκίζουν, αλλά όλοι βάζουν το χεράκι τους.
Είναι πόλεμος για το ποιος θα φορτώσει τα βάρη της κρίσης στον άλλον, ήδη η Αμερική τουλάχιστον τις μισές απώλειες προβλέπω θα τις φορτώσει στους άλλους.
Είναι πόλεμος για την μορφή που θα πάρει το παγκόσμιο χρηματοοικονομικό, χρηματοπιστωτικό σύστημα, το τονίζω και το ασφαλιστικό, των ασφαλίσεων των ιδιωτικών, διότι μπορεί να χρειαστεί μια βασιλεία τρία, να σας πω την αλήθεια, δεν ξέρω δεν το έχουμε δοκιμάσει, αν θα χρειαστούμε και ….τρία, είναι πόλεμος και αυτός. Είναι πόλεμος για το ποιος θα επανατοποθετήσει τους πόρους και τα ταλέντα, από κλάδους που ….σε ανατέλλοντες δυναμικούς κλάδους και επομένως να καβαλήσει το επόμενο κύμα της καινοτομίας και να βγει μπροστά. Θα είναι ιερό παιδί. Η Ευρώπη χάνει τον πόλεμο και στο θέμα αυτό που θα πω τώρα. Δηλαδή στο πόλεμο για το φθηνό γαλλικό χρήμα, στον πόλεμο των ομολόγων. Θα σας πω κάτι χαρακτηριστικό.
Η άσωτη Αμερική που προκάλεσε την κρίση, δανείζεται αυτή την στιγμή από τις αγορές φθηνότερα από την Γερμανία, είναι έτσι ή όχι; Και βγαίνει ο Κινέζος ο Πρόεδρος της Τράπεζας Επενδύσεων και λέει, η μόνη επιλογή που έχουμε, είναι το αμερικάνικο ομόλογο, η άλλη είναι ο χρυσός, δεν λέει ευρωπαϊκό ομόλογο, γιατί δεν υπάρχει.
Εδώ έρχεται λοιπόν η μεγάλη στιγμή για την Ευρώπη. Θα πάμε σε ένα κοινό ευρωπαϊκό ομόλογο με το οποίο όλοι θα κερδίζουν, υπάρχει μέθοδος, εγώ δουλεύω συστηματικά σ’ αυτό, του έχω κάνει και του Γιάννη πολλές ερωτήσεις χωρίς απάντηση, υπάρχει μέθοδος να κερδίσουμε όλοι και να επιμερίσουμε τις υποχρεώσεις, όχι να φορτώσω εγώ την δική μου ασωτία στον Γερμανό.
Να λοιπόν που είναι επείγον να υπάρξει μια μεγάλη ευρωπαϊκή πρωτοβουλία, αν ήταν ο πρωθυπουργός θα του ανέλυα περισσότερο αυτό, μέχρι τον Μάρτη για να αυξήσουμε το επίπεδο της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης.
Εμείς οι άσωτοι ας πούμε, μπορεί να είμαστε υπερεξαρτημένοι από τον δανεισμό, αλλά οι φίλοι μας οι Γερμανοί είναι υπερεξαρτημένοι από τις εξαγωγές και καταλαβαίνετε τι εννοώ, υπάρχει αλληλεξάρτηση συμφερόντων.
Τέλος, δεν ξέρω εάν θέλετε να πούμε για τις τράπεζες δύο λέξεις, δυο λεπτά μόνο για τις τράπεζες. Η κρίση αυτή, αποτελεί την νεκρολογία των τεχνικών διασποράς και αντιστάθμισης κινδύνων που φέρνουν υπογραφές μεγάλων Νόμπελ, και εννοώ εδώ τιτλοποιήσεις δανείων, παράγοντα προϊόντα, …χαρτοφυλακίων που χρησιμοποιείτε και εσείς, τίποτα δεν θα είναι το ίδιο μετά την κρίση, αλλά και τίποτα δεν θα αποσυρθεί οριστικά από την αγορά μετά από την κρίση. Είδατε ότι ο Ομπάμα αγοράζει τα τοξικά ομόλογα σωρηδόν.
Εδώ είναι ένα κρίσιμο σημείο, μια εγγενής αντίφαση που πρέπει να την λύσουμε, είναι ότι οι τράπεζες ρίχνουν, δεν το κάνουν από απληστία μόνο όπως λένε, δεν είναι συναισθηματικό το πρόβλημα, είναι η δομή της τραπεζικής, οι τράπεζες ρίχνουν λάδι στην φωτιά και πάγο στην παγωνιά, αυτή την λειτουργία πρέπει να την αντιστρέψουμε θεσμικά.
Δηλαδή να γίνει αντικυκλική η λειτουργία του τραπεζικού συστήματος, άρα θα πρέπει να κρατά μεγαλύτερα αποθέματα στην άνοδο του πιστωτικού κύκλου ανάλογα με τις επισφάλειες των πελατών τους, με το προφίλ των πελατών τους και το συστημικό ρίσκο που δημιουργούν ανά μονάδα κεφαλαίου και να έχουν πολύ μικρότερη, δηλαδή να αποδεσμεύουν ρευστότητα στην καθοδική φάση του κύκλου.
Με τις τράπεζες δεν αφορά μόνο εμάς, αφορά όλο τον κόσμο. Βέβαια πρέπει να αντλήσουμε μια κρίσιμη αντίφαση. Στις καλές εποχές, συμπεριφέρονται ως μια επιχείρηση, όπως όλες οι άλλες που κυνηγούν το μέγιστο κέρδος και μάλιστα με προϊόντα υψηλού ρίσκου, ιδίως μετά τη κατάργηση της διάπλασης επενδυτικών εμπορικών τραπεζών και στις κακές εποχές, εύλογα, επειδή ισχυρίζονται και είναι, το νευρικό σύστημα της παγκόσμιας οικονομίας, απαιτούν να τις μεταχειριζόμαστε ως εάν ήταν επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας και επομένως να βάζουμε το χέρι στην βαθιά τσέπη των φορολογουμένων.
Αυτή η αντίφαση πρέπει να λυθεί. Καζίνο καπιταλισμού, ή θα είναι υπηρεσία κοινής ωφέλειας με εύλογο κέρδος και με εύλογη ανάλυση κινδύνων; Από εκεί και πέρα η συγκρότηση τραπεζική υψηλού ρίσκου είναι άλλου παπά ευαγγέλιο.
Αυτά ήθελα να σας πω για τα ελληνικά. Ζούμε αυτή τη στιγμή το συγχρονισμό της παγκόσμιας κρίσης με την εξάντληση του μοντέλου ανάπτυξης της Ελλάδας, διότι οι υψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης που είχαμε όλα τα προηγούμενα χρόνια, όπως ξέρετε, στηρίχθηκαν στην ισχυρή εγχώρια ζήτηση, η οποία όμως υπερέβαινε κατά πολύ τις παραγωγικές δυνατότητες της χώρας, άρα εισαγωγές…εισαγωγές…εισαγωγές…δανεισμός…δανεισμός.
Γι’ αυτό λοιπόν, είτε η δική μας …που θα έρθει αύριο, είτε η σημερινή, οτιδήποτε επείγοντα πυροσβεστικά μέτρα παίρνουμε, πρέπει να έχουν πυρήνα διαρθρωτικής προοπτικής, δηλαδή να επανατοποθετούμε τους πόρους σε δυναμικούς τομείς και όχι να τους παγιδεύουμε σε τομείς που πεθαίνουν, όπως μας πιέζουν οι πάντες, να αυξάνουμε την εξωστρέφεια της οικονομίας δηλαδή στις εξαγωγές, να αυξάνουμε την απόδοση της δημόσιας δαπάνης, μετά την κρίση να μειώνουμε και το δημόσιο χρέος προς το ΑΕΠ και κυρίως, μ’ αυτό θέλω να τελειώσω, να αυξήσουμε τα επίπεδα της εθνικής αποταμίευσης δημόσιας και ιδιωτικής που σημαίνει εκτός των άλλων, αύξηση της ιδιωτικής δαπάνης. Είναι επείγον, το είπε ο Πρόεδρος πριν, ότι για να καλύψουμε τα ελλείμματα της χώρας, είναι επείγον να διευρύνουμε με τέτοιο τρόπο την ασφαλιστική αγορά, γι’ αυτό επείγον διαρθρωτικό πρόβλημα.
Προτείνουμε το μεγάλο deal κράτους με την ασφαλιστική αγορά. Δηλαδή εσείς θα στηρίξετε μια ισχυρή και αξιόπιστη εποπτεία, επάρκεια κεφαλαίων, ενίσχυση της φερεγγυότητας απέναντι στον καταναλωτή, συντεταγμένη προετοιμασία για την …….2, βγάλτε μας λοιπόν τον φόβο και εμείς θα διευρύνουμε γεωμετρικά την ασφαλιστική αγορά με τον πυλώνα β.γ. που λέτε, με την συμπληρωματικότητα, με την κοινωνική ασφάλιση της μέγα-ασφάλειας για φυσικές καταστροφές και θα έλεγα και με ένα θεσμό, το δεύτερο ασφαλιστικό βιβλιάριο για κάθε Έλληνα.
Κάθε Έλληνας πρέπει να έχει ένα δεύτερο ασφαλιστικό βιβλιάριο στο χέρι. Επειδή η ομιλία ήταν για αξίες, θα τελειώσω μόνο με μια φράση. Η πρώτη αξία στον κλάδο πρέπει να είναι πρώτα οι ασφαλισμένοι, μετά έρχεστε εσείς οι μέτοχοι, οι εργαζόμενοι κλπ. Εάν το εφαρμόσουν αυτό αξιόπιστα πρώτα οι ασφαλισμένοι, πράγματι θα φθάσουμε και στο 9% του ΑΕΠ. Κύριε Πρόεδρε, σας ευχαριστώ.
Ανάγκη τροποποίησης Πτωχευτικού Κώδικα
16/03/09
ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς τους Υπουργούς: Οικονομίας και Οικονομικών κ. Γιάννη Παπαθανασίου, Ανάπτυξης
κ. Κωνσταντίνο Χατζηδάκη, Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας κ. Φάνη Πάλλη –
Πετραλιά και Δικαιοσύνης κ. Νίκο Δενδιά
Θέμα: Ανάγκη τροποποίησης Πτωχευτικού Κώδικα
Βάσει του ισχύοντος Πτωχευτικού Κώδικα η κήρυξη μιας επιχείρησης σε πτώχευση
καταπνίγει τη δυνατότητα μιας ισχυρής «δεύτερης ευκαιρίας» και αποτελεσματικής
διάσωσης – ανασυγκρότησης. Εν μέσω κρίσης, όμως, ακόμα και υγιείς επιχειρήσεις θα
βρεθούν σε αυτή τη δυσμενή κατάσταση πράγμα που τις στιγματίζει και πλήττει
ανεπανόρθωτα τη φήμη τους ακυρώνοντας στην ουσία την επιχειρούμενη διαδικασία
Ανασυγκρότησης.
Ερωτώνται οι κκ. Υπουργοί:
Προτίθεται η Κυβέρνηση να βελτιώσει το Πτωχευτικό Δίκαιο ώστε να διευκολυνθεί η
διάσωση και ανασυγκρότηση υγειών επιχειρήσεων που πτωχεύουν λόγω δυσμενούς
οικονομικής συγκυρίας;
Απάντηση: ptwxeutikos-kwdikas
Ο “Μεγάλος Τιμονιέρης” της αγοράς
03/03/09
Μίμης Ανδρουλάκης, Εισηγητής ΠΑΣΟΚ στο Σχέδιο Νόμου:
«Σύστημα Άυλων Τίτλων, διατάξεις για την Κεφαλαιαγορά, φορολογικά θέματα και λοιπές διατάξεις.»
Το Σχέδιο Νόμου έχει μια σχέση και με τις τρεις διαδοχικές φούσκες και τις τρεις βουτιές της εξελισσόμενης, τριφασικής, σεισμικής κρίσης του παγκόσμιου καπιταλισμού. Η «πρώτη» ήταν των χρηματιστηρίων του 2000. Τα μέτρα για την αντιμετώπιση της «πρώτης», όπως η ακραία μείωση των επιτοκίων, προετοίμασαν τη «δεύτερη», την πιστωτική κρίση που βρίσκεται σε εξέλιξη και συμπαρασύρει ως ντόμινο την παγκόσμια οικονομία. Τα μέτρα για την αντιμετώπιση της «δεύτερης» κατάρρευσης προετοιμάζουν μεθοδικά την «τρίτη». Αυτή η «τρίτη» είναι η ερχόμενη στο άμεσο μέλλον και σχετίζεται με τη φούσκα των ομολόγων και θα έχει, εκτός των άλλων, έντονα τα χαρακτηριστικά της δημοσιονομικής κρίσης ή ακόμα και κατάρρευσης. Μετά το δόγμα «οι τράπεζες πια δε χρεοκοπούν ποτέ» είναι ενδεχόμενο να καταρρεύσει και το δόγμα «τα κράτη πια δεν πτωχεύουν ποτέ». Οι Δήμοι πάντως, έτσι και αλλιώς, μπορεί να καταρρεύσουν. Ας έχουμε στο νου μας αυτή τη σκέψη όταν νομοθετούμε και παίρνουμε αντικυκλικά μέτρα. Ας μην εμφανίζουμε επίσης, ως θέσφατο σε αυτή τη συζήτηση τις διεθνείς συμβάσεις για το χρηματοπιστωτικό σύστημα στις οποίες τα εθνικά κοινοβούλια προσαρμόζονται παθητικά όπως τη Βασιλεία ΙΙ και τη Mifid. Βρίσκονται στην καρδιά της χρηματοπιστωτικής κρίσης και είναι βέβαιο ότι αρκετά σ’ αυτές θα αλλάξουν μετά το G20 στις 2 Απριλίου πριν καλά καλά εφαρμοστούν. Ας μην αναγορεύουμε ως ύψιστους κριτές διεθνείς χρηματοοικονομικούς θεσμούς όπως το Δ.Ν.Τ. ή ως πρότυπο Εποπτικές Αρχές όπως η Βρετανική FSA. Δεν απέτυχαν μόνο οι αγορές. Απέτυχαν παταγωδώς και οι μεγάλοι ρυθμιστές.
Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς: «όλη η εξουσία στον Υπουργό»
Ένα δόγμα μόνο δε διαψεύδεται ποτέ. «Οι δογματικοί όταν έρθουν στην εξουσία κάνουν το εντελώς αντίθετο απ’ ότι πρεσβεύει το δόγμα τους», έλεγε ο Ένγκελς. Αυτή τη σκέψη έκανα όταν διάβασα το Άρθρο 10 για την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς. Θυμήθηκα όπως όλοι μας το «τρικέφαλο τέρας» όπως είχε χαρακτηρίσει ο Γιώργος Αλογοσκούφης, όταν ήταν στην αντιπολίτευση, την Επιτροπή παρά τη σχετική συμμετοχή των φορέων της αγοράς. Να ένα χρήσιμο αρνητικό μάθημα σε όσους φιλοδοξούν να γίνουν υπουργοί στην επόμενη Κυβέρνηση, να προσέχουν δηλαδή τι λένε όταν βρίσκονται στα έδρανα την αντιπολίτευσης. Τώρα λοιπόν, έπειτα από πέντε χρόνια συμβίωσης με την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς, η Κυβέρνηση επιχειρεί μια απόλυτη υπερσυγκέντρωση όλης της εποπτικής εξουσίας της αγοράς στο πρόσωπο του Υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών. Εμείς δε θα είχαμε αντίρρηση μέσα από πολιτική και κοινωνική διαβούλευση να αξιολογήσουμε τη σχετική εμπειρία από τη λειτουργία της Επιτροπής και να επανεξετάσουμε, αν χρειαστεί, τα «ασυμβίβαστα», τις περιπτώσεις σύγκρουσης συμφερόντων ελεγκτών – ελεγχόμενων ακόμα και τους διαχωρισμούς οργάνων Ελέγχου και Κυρώσεων ή τη θέσπιση στο εσωτερικό της ειδικής διεύθυνσης πρόληψης και καταστολής του χρηματοοικονομικού εγκλήματος. Είναι όμως γνωστό ότι το Σχέδιο Νόμου για το «Σύστημα Άυλων Τίτλων» είχε ετοιμαστεί πριν την απότομη αλλαγή των συσχετισμών των δυνάμεων υπέρ του ΠΑΣΟΚ. Έτσι, μια ομάδα golden boys ή blue boys που σχεδίαζε να ελέγξει, όχι με το αζημίωτο, το σύνολο της οικονομικής ζωής το μόνο που καταφέρνει είναι να προικίσει τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών του ΠΑΣΟΚ με μονοπωλιακές και απεριόριστες εξουσίες στην εποπτεία της Κεφαλαιαγοράς όπως ψιθύριζαν συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας. Έχει πλάκα αν μετά το «είμαστε όλοι σοσιαλιστές» του Newsweek, μετά το κήρυγμα κρατικοποιήσεων του Greenspan, μετά το «σοσιαλισμό» της superclass του Davos -«σοσιαλισμό» στις ζημιές, καπιταλισμό στα κέρδη – σπεύσουν και τα γαλάζια golden boys να αναφωνήσουν «όλη η εξουσία στο κράτος, στον Υπουργό, έξω από την Επιτροπή κεφαλαιαγοράς οι αντιπρόσωποι της πλουτοκρατίας, των βιομηχάνων, των Τραπεζιτών, των Χρηματιστών!» Θα έπρεπε να συμπληρώσουν όμως «όλη η εξουσία στο Υπουργείο των δομημένων ομολόγων, στο Κράτος του Εφραίμ και του Παλαιοκώστα».
Το ΠΑΣΟΚ αποστρέφεται τη δωρεά μονοπωλιακής εξουσίας επί της Κεφαλαιαγοράς και στο δικό του Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών. Θεωρεί ότι η συγκρουση συμφέροντος ελεγκτή – ελεγχόμενου υπάρχει και στον υπουργικό ρόλο και γι’ αυτό υιοθετούμε θεσμικά αντίβαρα, τη διαφάνεια, τη συμμετοχή, τον κοινωνικό έλεγχο, τη δημόσια διαβούλευση, τη διαφοροποίηση των πηγών πληροφόρησης, τη λειτουργική ανεξαρτησία της Εποπτικής Αρχής.
Δίχως αυτή τη «θεσμική δυσπιστία» προς το μονοπώλιο υπουργικής εξουσίας στην Εποπτική Αρχή, ιδιαίτερα αν επεκτείνουμε τη λογική του Άρθρου 10 και σ’ άλλους τομείς, ο εκάστοτε Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών υπάρχει κίνδυνος να γίνει:
- Ο Μέγας Τιμονιέρης της αγοράς ο οποίος όμως συχνά κοιμάται στο τιμόνι ή απλώς κάνει λάθος εκτίμηση η οποία όμως μπορεί να αποδειχθεί μοιραία αν υπάρχει τόση συγκέντρωση εξουσίας σ’ ένα και μονό πρόσωπο και την ομάδα των εκλεκτών του. Εδώ ο καλύτερος Υπουργός Οικονομικών της Ευρώπης ο Γκόρντον Μπράουν, τότε, και η FSA, η καλύτερη Εποπτική Αρχή, αγνόησαν όλα τα προειδοποιητικά σήματα της επερχόμενης κρίσης. Υπογραμμίζουμε ότι η βρετανική FSA είναι ενιαία Ρυθμιστική και Εποπτική Αρχή για όλες τις αγορές, όλες τις συναλλαγές, όλες τις επενδύσεις.
- Ο Μέγας Κερδοσκόπος αν κάποιοι από την ομάδα του ή παρένθετα πρόσωπα εκμεταλλεύονται την προνομιακή εσωτερική πληροφόρηση από την απόλυτα ελεγχόμενη Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς. Και μόνο η υποψία ενός ανάλογου ενδεχομένου μπορεί να υπονομεύσει την αξιοπιστία και εύρυθμη λειτουργία της Κεφαλαιαγοράς.
- Ο Μέγας Μέτοχος μέσω κατ’ αρχήν των εισηγμένων εταιρειών του Δημοσίου. Και θέλω να υπογραμμίσω ότι σε καμιά περίπτωση δε νοείται χειραγώγηση της αγοράς με πρόσχημα την υποτιθέμενη ωφέλεια του Δημοσίου.
- Ο Μέγας Τραπεζίτης καθώς εν μέσω της κρίσης η συμμετοχή του Κράτους θα αυξάνει και μπορεί είτε αναγκαστικά είτε από επιλογή οι προνομιούχες μετοχές να μετατραπούν σε κοινές και συνεπώς να έχουμε ενδεχόμενες κρατικοποιήσεις. Τα όνειρα των golden boys δεν περιορίζονται στο να γίνουν γαλάζιοι κομισάριοι στις τράπεζες αλλά να γίνουν και «τραπεζίτες».
- Ο Μέγας Επενδυτής αφού μπορεί με τη λογική αυτή να επηρεάζει άμεσα τις επενδυτικές επιλογές των Ασφαλιστικών Ταμείων ή του Ταμείου Αλληλεγγύης των Γενεών όταν πράγματι θα συγκροτηθεί.
Ανάλογη σύγκρουση συμφέροντος ελεγκτή-ελεγχόμενου υπάρχει και με την Τράπεζα της Ελλάδος και το Χρηματιστήριο Αθηνών αλλά αυτοί συμμετέχουν στο Δ.Σ. της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς. Σημειώνουμε ότι σε μια Ανεξάρτητη Αρχή, την Τράπεζα της Ελλάδας, το Εποπτικό της Συμβούλιο συγκροτείται με εκπροσώπηση φορέων.
Αν δεν σας πείσουμε εμείς κύριε Υπουργέ πρέπει να σας πείσει η αλλαγή του συσχετισμού των πολιτικών δυνάμεων και συνεπώς σας καλούμε να αποσύρετε το Άρθρο 10 και να θωρακίσουμε από κοινού την ανεξαρτησία και αποτελεσματικότητα της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς με σχετική διαβούλευση με όλους τους φορείς της.
Η χειρότερη μορφή άμυνας στην κρίση του τουρισμού
Διαβάζοντας το Άρθρο 28 για τη συρρίκνωση του τέλους παρεπιδημούντων από 2% σε 0,5% και του τέλους ακαθάριστων εσόδων σκεφτόμαστε πιο είναι το όριο στα αμυντικά αντικυκλικά εργαλεία του Κράτους όταν μάλιστα δεν έχεις το δίκοπο μαχαίρι της υποτίμησης. Το ακραίο όριο είναι ασφαλώς η μη χρεοκοπία του ίδιου του κράτους ή κρίσιμων τομέων του όπως οι Δήμοι. Η χειρότερη διαχείριση της κρίσης είναι να τραβάς την «κουβέρτα» να ζεστάνεις κάποιους που πράγματι έχουν ανάγκη και να ξεπαγιάζει και να αρρωσταίνει το σύνολο με άμεσες και μολυσματικές συνέπειες και στους πρώτους. Για μην πάθει ας πούμε «γρίπη» η τουριστική βιομηχανία θα πάθουν «πνευμονία» οι Δήμοι που την υποστηρίζουν με υπηρεσίες φωτισμού, καθαριότητας και προστασίας του περιβάλλοντος. Σας επισημαίνουμε ειδικά ότι οι μικροί και μεσαίοι τουριστικοί Δήμοι και όλοι οι νησιωτικοί, οι οποίοι είναι υποχρεωμένοι να διατηρούν πολλαπλάσιες υποδομές σε σχέση με τον πληθυσμό τους δώδεκα μήνες το χρόνο, θα χρεοκοπήσουν ή θα υποχρεωθούν να αυξήσουν δραματικά τα δημοτικά τέλη. Η χειρότερη μορφή διαχείρισης της κρίσης στον τουρισμό είναι να υποκινείς αυτή τη στιγμή μια γενικευμένη κρίση εμπιστοσύνης και ρήξη μεταξύ τουριστικών επιχειρήσεων από τη μια και των Δήμων και της τοπικής κοινωνίας από την άλλη. Ασφαλώς πρέπει να υπάρξει συναγερμός για τη στήριξη του τουρισμού μας καθώς μάλιστα υποτιμώνται διαρκώς τα νομίσματα των άμεσα ανταγωνιστών μας. Γι’ αυτό ακριβώς το ΠΑΣΟΚ δια του Προέδρου του έχει εξαγγείλει 12 υποστηριχτικά μέτρα μεταξύ των οποίων η μείωση του ΦΠΑ κατά 2% στους τουριστικούς κλάδους πράγμα που έχει άμεση επίδραση στην ανταγωνιστικότητα του τελικού τουριστικού προϊόντος. Αρνούμαστε όμως και για λόγους αρχής στο κεντρικό κράτος τη δυνατότητα πραξικοπηματικά να διαχειρίζεται ένα φόρο που δεν του ανήκει και μάλιστα αυτού που καταβάλλεται από τους πελάτες για να αποδοθεί στους Δήμους και είναι από τους λίγους φόρους με ισχυρό ανταποδοτικό χαρακτήρα και μεγάλη χρονική διάρκεια, από το 1976 που θεσμοθετήθηκε.
Η απόδοση των τελών κυκλοφορίας στους Δήμους από φέτος δεν αντισταθμίζει αυτή την απώλεια αφού αυτά προορίζονται να καλύψουν το κόστος ΟΛΩΝ των κρατικών αρμοδιοτήτων που έχουν μεταφερθεί στην τοπική αυτοδιοίκηση (λειτουργία παιδικών σταθμών, κοινωνικών υπηρεσιών, συντήρηση σχολείων, συντήρηση δρόμων, λειτουργία αθλητικών κέντρων κ.α.). Η απόδοση στους Δήμους ενός σημαντικού ποσοστού του Τέλους Ακίνητης Περιουσίας είναι μια άλλη ιστορία που, έτσι και αλλιώς, πρέπει να συζητηθεί αφού σας υπενθυμίζουμε ότι το κόμμα μας στα πλαίσια της περιφερειακής ανασυγκρότησης του Κράτους επιδιώκει να μετατρέψει όλους τους φόρους ακίνητης περιουσίας σ’ ένα ενοποιημένο τοπικό φόρο υπέρ της αυτοδιοίκησης.
Η κρίση αξιοπιστίας στη διαχείριση του χρέους
Ερχόμαστε τώρα στο Άρθρο 27 για την εξόφληση οφειλών του Δημοσίου προς τους ΟΤΑ με την έκδοση ομολόγων σε οκτώ ετήσιες, ισόποσες δόσεις. Καταρχήν, χρειαζόμαστε όλες τις πληροφορίες για τη σύνθεση του ποσού των 1.711.000.000 ευρώ, τον τύπο και τη διάρκεια των ομολόγων και κατά πόσο έχουν συνυπολογιστεί ο τόκος και ο πληθωρισμός στη χρονική διάρκεια από την καθιέρωση των Κεντρικών Αυτοτελών Πόρων (Κ.Α.Π.) μέχρι το 2008. Ακόμα και αν δεν υπάρχει, κύριοι συνάδελφοι, πλέον άλλη εφικτή λύση πρέπει να σημειώσουμε ότι αυτού του είδους οι ρυθμίσεις χρεών του Κράτους δεν είναι ούτε αθώες, ούτε κοινωνικά ουδέτερες, ούτε ακίνδυνες δημοσιονομικά. Το κεντρικό Κράτος υπεξαιρεί πόρους που δεν του ανήκουν και μάλιστα σε περιόδους με υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης και στέλνει το λογαριασμό του δημοσίου χρέους όχι απλώς στις επόμενες κυβερνήσεις αλλά στις νεότερες γενιές που πρέπει να δανείζονται όλο και περισσότερα, όλο και ακριβότερα. Αυτή όμως η εθνική μέθοδος διαχείρισης του δημοσίου χρέους θα φτάσει τα επόμενα χρόνια σε κρίσιμο, σε οριακό σημείο καθώς αυτό αυξάνει επικίνδυνα – φθάνει τώρα τουλάχιστον στα 250 δις – η πιστοληπτική ικανότητά μας φθίνει και επίκειται δημογραφική ανατροπή καθώς η ισορροπία εργαζομένων –συνταξιούχων θα επιδεινωθεί απότομα από την επερχόμενη μαζική συνταξιοδότηση της δικής μας γενιάς, δηλαδή της γενιάς του μεταπολεμικού baby boom. Μη ξεχνάμε, συνεπώς, κύριοι συνάδελφοι, την «τρίτη» φούσκα και την ενδεχόμενη «τρίτη» κατάρρευση, τη δημοσιονομική σε πολλές χώρες του κόσμου που σας ανάφερα στην αρχή της εισήγησής μου.
Καλούμε την Κυβέρνηση μ’ αυτή την ευκαιρία να μην επιδεινώνει την κρίση αξιοπιστίας του Ελληνικού Δημοσίου ως εκδότη χρέους με τις διαρκείς παλινδρομήσεις ως προς το πρόγραμμα δανεισμού της χώρας τόσο για την κάλυψη αναγκών από λήξη ομολόγων όσο και για τις τρέχουσες ταμειακές ανάγκες του προϋπολογισμού. Μη σπεύσετε κύριοι συνάδελφοι στην ιστοσελίδα του ΟΔΔΗΧ για να ενημερωθείτε. Δεν υπάρχει και ο ΟΔΔΗΧ είναι ο μοναδικός οργανισμός χρέους στην Ευρώπη που δεν έχει αναρτήσει αναλυτικό δανειακό πρόγραμμα. Μη βάζετε, κύριε Υπουργέ, στο στόμα του Πρωθυπουργού και μάλιστα στις Βρυξέλλες παραπλανητικές δηλώσεις για την επιτυχία και το διεθνές ενδιαφέρον της κοινοπρακτικής έκδοσης των 5ετών ομολόγων τον Ιανουάριο. Έπρεπε να τον ενημερώσετε ότι η Εθνική Τράπεζα κάλυψε το 50% αυτής της έκδοσης. Αν μάλιστα δεν είχαμε χαλάσει τη «δουλειά» με τα δομημένα ομόλογα αντιλαμβάνεστε σε τι εργαλείο μαζικής καταστροφής θα είχε εξελιχθεί ο δανεισμός της χώρας από το Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών.
Οι αμοιβές στελεχών στον χρηματοπιστωτικό τομέα: φύλλο συκής και ασυμμετρία
Ερχόμαστε στην τροπολογία σχετικά με την ενδεχόμενη διανομή μερίσματος αποκλειστικά μέσω μετοχών και την απαγόρευση αγοράς ιδίων μετοχών από τα πιστωτικά ιδρύματα που μετέχουν στο λεγόμενο «πρόγραμμα ενίσχυσης της ρευστότητας». Ελπίζουμε κάποτε να αξιολογήσετε την πρακτική αξία και την αποτελεσματικότητα αυτού του προγράμματος. Γενικότερα οι περιορισμοί διεθνώς στις αμοιβές των στελεχών του χρηματοοικονομικού τομέα και στους μετόχους τους είναι αυτονόητοι και αναγκαίοι αλλά αποτελούν και φύλλο συκής. Τα στελέχη αυτά πληρώνονται (μισθοί, μπόνους, options, κ.λ.π.) για στοιχήματα που καταγράφονται ως κερδοφόρες επενδύσεις και μεταμφιέζουν το υψηλό ρίσκο σε προστιθέμενη αξία ενώ δεν έχουν καμία περικοπή της αμοιβής τους από τις απώλειες που συνοδεύουν τις επιλογές τους. Αυτές σε τελευταία ανάλυση τις καλύπτουν οι φορολογούμενοι. Υπάρχει συνεπώς μια ασυμμετρία στις αμοιβές που μεγεθύνεται από τη χρονική ασυμμετρία ανάμεσα στις περιόδους σταθερότητας και πιστωτικής ανόδου και αυτές της καθοδικής πορείας των πιστώσεων, δηλαδή χρονική ασυμμετρία ανάμεσα στην πλημμυρίδα και την άμπωτη της ρευστότητας. Στην πρώτη που έχει μεγάλη διάρκεια κερδίζουν πολλά ενώ στη δεύτερη που έχει μικρότερη διάρκεια δε χάνουν τίποτα.
Ασφαλώς χρειάζεται μια επαναρύθμιση των αμοιβών που δε θα στρεβλώνει τα κίνητρα, δε θα μεταμφιέζει τους κινδύνους και δε θα υπονομεύει κάθε έννοια πιστωτικού risk management. Όμως το δημόσιο ενδιαφέρον πρέπει να στραφεί διεθνώς πολύ πέρα από τις αμοιβές και την «ηθική διαπαιδαγώγηση» των τραπεζιτών.
Πρώτο, στις καθιερωμένες τεχνικές διασποράς και αντιστάθμισης κινδύνων οι οποίες και εν μέσω κρίσης συνεχίζονται και αποτέλεσαν στο πιστωτικό boom τον τέλειο «Γάμο της Κανά», με τις ευλογίες και των κυβερνήσεων, αφού τότε ήταν όλοι ευχαριστημένοι με αυτή την αλχημεία και οι λίγοι με τα πολλά και οι πολλοί με τα λίγα. Όνειρα με φούσκες.
Δεύτερο, στην εγγενή δομική αντίφαση της τραπεζικής με βάση τους διεθνείς κανόνες που την οδηγεί να «ρίχνει λάδι στη φωτιά και πάγο στην παγωνιά» αντί να δρα αντικυκλικά. Θα έπρεπε αντίθετα στη φάση της πιστωτικής ανόδου οι τράπεζες να αυξάνουν το απόθεμα τους ανάλογα με το προφίλ ρίσκων των πελατών τους και το συστημικό ρίσκο που προκαλούν ανά μονάδα κεφαλαίου και στις φάσεις καθόδου να το μειώνουν και να το αποδεσμεύουν ως ρευστότητα στην οικονομία. Αντίθετα σήμερα εν μέσω της κρίσης, οι τράπεζες επιχειρούν να μειώσουν το δικό τους ιδιαίτερο ρίσκο αυξάνοντας το συστημικό ρίσκο για το σύνολο της οικονομίας.
Τρίτο, πρέπει να επιλυθεί μια θεμελιώδης αντίθεση της παγκόσμιας τραπεζικής τουλάχιστον στο βασικό πυρήνα της – άλλο ή «σκιώδης» τραπεζική υψηλού ρίσκου – μεταξύ casino capitalism (καζίνο καπιταλισμός) και υπηρεσίας κοινής ωφέλειας. Δηλαδή οι τράπεζες στις καλές εποχές λειτουργούν σα μια επιχείρηση όπως οι άλλες με στόχο τη μεγιστοποίηση του κέρδους ακόμα και με δάνεια υψηλού ρίσκου και ταυτόχρονα πρέπει να τις αντιμετωπίζουμε στις δύσκολες εποχές ως υπηρεσίες κοινής ωφέλειας μια και αποτελούν το νευρικό σύστημα της οικονομίας και έχουν έτσι πρόσβαση στο φθηνό χρήμα των κεντρικών τραπεζών και στις βαθιές τσέπες των φορολογουμένων.
Διερωτόμαστε αν η Κυβέρνηση εν όψει του G20, στις 2 Απριλίου, και της συμμετοχής σε αυτήν και της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει διακόψει την παράδοξη «αφωνία» της και έχει διατυπώσει τις ελληνικές θέσεις για τη νέα διεθνή ρύθμιση του χρηματοπιστωτικού συστήματος ή αυτή θα έρθει και πάλι «καπέλο» στο Ελληνικό Κοινοβούλιο για παθητική επικύρωση. Αυτό, κύριοι συνάδελφοι, είναι ένα κορυφαίο έλλειμμα δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην Παγκόσμια Κοινότητα.
Η ριζική αντίθεσή μας σε θεμελιώδη Άρθρα του Σχεδίου Νόμου για το «Σύστημα Άυλων Τίτλων» μας επιβάλλει να το καταψηφίσουμε επί της αρχής. Ωστόσο, πέρα από τα Άρθρα τεχνικού χαρακτήρα της Κεφαλαιαγοράς και ορισμένα με ακαθόριστες προϋποθέσεις όπως στα περί Εκκαθάρισης, υπάρχουν και άλλα που θα προσπαθήσουμε με περίσσευμα καλής θέλησης να τα βελτιώσουμε και να τα ψηφίσουμε. Η καταψήφιση επί της αρχής έχει σχέση και με τη σταθερή μας αντίθεση σ’ αυτού του τύπου τα νομοσχέδια «σκούπα», τα οποία ρίχνουν την ποιότητα του νομοθετικού έργου στη χώρας μας.
