Μια βραδιά για το E, ΠPOEΔPE!

Oι EKΔOΣEIΣ KAΣTANIΩTH σας προσκαλούν σε μια βραδιά για το

E, ΠPOEΔPE!

του MIMH ANΔPOYΛAKH

την Tετάρτη 2 Δεκεμβρίου 2009 στις 7.30 μ.μ., Cine Κεραμεικός (Κεραμεικού 58 και Μαραθώνος 13 - χάρτης).

Tο βιβλίο θα παρουσιάσουν οι:
ANNA ΔIAMANTOΠOYΛOY, Yπουργός Παιδείας, Διά Bίου Mάθησης & Θρησκευμάτων
APHΣ ΣΠHΛIΩTOΠOYΛOΣ, Bουλευτής N.Δ. B΄ Aθήνας
ΦΩTHΣ KOYBEΛHΣ, Bουλευτής ΣY.PIZ.A. B΄ Aθήνας

Mια ξεχωριστή εκδήλωση με ρακί και βιολιά από το θηλυκό μουσικό σύνολο crescendo.

Η πρόσκληση σε μορφή pdf εδώ.

—

Mπορείτε να κατεβάσετε ελεύθερα και να διαβάσετε το πρώτο του κεφάλαιo του “Ε, Πρόεδρε!”

“Ε, Πρόεδρε!” Το πρώτο κεφάλαιο σε pdf

Το “Ε, Πρόεδρε!” στον Πειραιά και τη Θεσσαλονίκη

Παρουσίαση του “Ε, Πρόεδρε!” στο Βόλο

H NOMAPXIAKH AYTOΔIOIKHΣH MAΓNHΣIAΣ
και οι EKΔOΣEIΣ KAΣTANIΩTH

σας προσκαλούν σε μια συζήτηση με τον MIMH ANΔPOYΛAKH

με αφορμή το νέο βιβλίο του

E, Π P O E Δ P E!

την Παρασκευή 20 Nοεμβρίου 2009 στις 8 μ.μ.
στο Aμφιθέατρο του TEE Mαγνησίας.

Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι:
AΠOΣTOΛOΣ ΠAΠATOΛIAΣ, Συνταγματολόγος, Nομάρχης Mαγνησίας
ΠANOΣ ΣKOTINIΩTHΣ, Δικηγόρος, πρώην Nομάρχης Mαγνησίας
Tη συζήτηση θα συντονίσει η δημοσιογράφος EΛENH XANOY.

ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ ΤΕΕ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ
2ας Nοεμβρίου και Ξενοφώντος, Bόλος

Απομάκρυνση στρατοπέδου Σακέτα και προστασία του Υμηττού

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τους Υπουργούς Εθνικής Άμυνας και Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής
Αλλαγής: κ. Ευάγγελο Βενιζέλο και κα. Τίνα Μπιρμπίλη.

Θέμα: Απομάκρυνση στρατοπέδου Σακέτα και προστασία του Υμηττού

Οι τελευταίες καταστροφικές πυρκαγιές στην Αττική επιτάσσουν την προστασία και
διαφύλαξη κάθε σπιθαμής πρασίνου από τις φωτιές και τις καταπατήσεις. Ο σάλος που
προκάλεσε η υπόθεση της ανέγερσης 36 κατοικιών στρατιωτικών του ΓΕΑ στο ανενεργό
πλέον στρατόπεδο Σακέτα, που βρίσκεται εντός της Β΄ Ζώνης Υμηττού, και η οριστική
αναστολή της από την Τριμελή Επιτροπή Αναστολών του Συμβουλίου της Επικρατείας
έφερε στην επιφάνεια το πλήθος των παραβιάσεων νόμων που διαπράττεται ακόμα και
από τους ίδιους τους φορείς της Πολιτείας.

Εδώ και πολλά χρόνια, στο στρατόπεδο Σακέτα, λειτουργεί κατάστημα ηλεκτρικών ειδών
και βενζινάδικο αποκλειστικής χρήσης του στρατού χωρίς, ωστόσο, να έχουν ληφθεί
προληπτικά μέτρα δασοπροστασίας. Τα μέτρα ελέγχου δε είναι τόσο χαλαρά που μπορεί
κανείς εύκολα να ψωνίσει αρκεί να διαθέτει στρατιωτική ταυτότητα. Η κατάσταση αυτή
καθίσταται προφανώς επισφαλής για το δάσος του Υμηττού τόσο από τον κίνδυνο
πυρκαγιάς όσο και από το γεγονός ότι ανοίγει η όρεξη σε πάσης φύσεως καταπατητές
που παραδειγματίζονται από το ίδιο το Δημόσιο.

Το ισχύον Π.Δ. «Περί καθορισμού ζωνών ρυθμίσεως και προστασίας της περιοχής του
όρους Υμηττού» του 1978, επιτρέπει μόνο την ανέγερση αναψυκτηρίων και κτιρίων που
στεγάζουν κοινωφελή ιδρύματα με την προϋπόθεση ότι η μορφή και εξωτερική εμφάνιση
εναρμονίζονται με το περιβάλλον. Στην πράξη, όμως, μάλλον προκαλεί παρά αποτρέπει
όσους ενδιαφέρονται να καταπατήσουν δασικές και αναδασωτέες εκτάσεις. Γι’ αυτό το
λόγο, τοπικοί φορείς και κάτοικοι προτείνουν την κατάργηση της Β΄ Ζώνης και την
ενοποίηση της περιοχής με την Α΄ Ζώνη και την ανακήρυξη του Υμηττού σε Εθνικό
Δρυμό.

Ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί:

1) Προτίθεται το Υπουργείο να διασφαλίσει την οριστική παύση οποιασδήποτε
οικοδομικής εργασίας εντός του ανενεργού στρατοπέδου;
2) Προτίθεται το Υπουργείο να προβεί σε απομάκρυνση του ανενεργού στρατοπέδου
καθώς και των εγκαταστάσεων εμπορικών χρήσεων και του βενζινάδικου από τη Β΄ Ζώνη
Υμηττού;
3) Προτίθεται το Υπουργείο να εξετάσει το ενδεχόμενο κατάργησης της Β΄ Ζώνης και
την ενοποίηση της περιοχής με την Α΄ Ζώνη και την ανακήρυξη του Υμηττού σε Εθνικό
Δρυμό;

Συνέντευξη στο Metropolis Weekend

Πώς κρίνετε τις πρώτες 26 μέρες από τις 100;

Η βαθμολόγηση του πρώτου μήνα παρά είναι πρόωρη. Μέχρι στιγμής οι θετικές προσδοκίες του κόσμου σηκώνουν την κυβέρνηση και βάζουν αέρα στα πανιά της. Οι πρώτες εξαγγελίες εμπεδώνουν την εμπιστοσύνη αλλά πρέπει να γίνουν διακριτές οι μετρημένες στα δάκτυλα προτεραιότητες και να υπάρξουν οι πρώτες συμβολικές και ουσιαστικές “νίκες”, μικρές ή μεγάλες.

Οι προσανατολισμοί είναι σωστοί, αλλά πρέπει να σταθμίζονται οι ακούσιες συνέπειες της πολιτικής ώστε να αποκλείονται τα φαινόμενα του “σπέρνεις σιτάρι- φυτρώνει κριθάρι”. Είναι σημαντικό ότι δεν υπήρξε κάποια στραβή ή ένα αρνητικό απρόβλεπτο μεγάλης κλίμακας, όπως επί Σημίτη τα Ίμια.

Το τρομοκρατικό κτύπημα;

Όχι, ήταν πολύ πιθανό, αβέβαιο μόνο στο χρόνο του.

Ο δημοσιονομικός εκτροχιασμός δεν ήταν απρόβλεπτος παράγοντας;

Ξέραμε, έτσι κι αλλιώς, ότι το εγχείρημα της πράσινης ανάπτυξης με κοινωνική δικαιοσύνη θα εξελίσσεται εν μέσω οικονομικής καταιγίδας και πρώτος προγραμματικός κανόνας επιβίωσης είναι το “κολύμπα και κράτα το κεφάλι έξω από το νερό”. Crisis management λοιπόν. Αγωνιζόμαστε για το καλύτερο σενάριο από τα τρία-τέσσερα πιθανά, αλλά χρειάζεται άγρυπνη ετοιμότητα για να αποφύγουμε το χειρότερο.

Το χειρότερο σενάριο ποιο είναι;

Ο καταραμένος συγχρονισμός όλων των δαιμόνων της ελληνικής οικονομίας όπως η ύφεση και η ανεργία, το γλίστρημα σε κρίση του δημόσιου χρέους που θα κάνει δυσβάστακτη την αποπληρωμή του, η ήμι-πτώχευση του ασφαλιστικού συστήματος ενόψει απότομης ανατροπής της ισορροπίας εργαζομένων - συνταξιούχων, η αρνητική συγκυρία στην Ευρώπη που θα την κάνει απρόθυμη για έμπρακτη αλληλεγγύη σε χώρες στο κόκκινο όπως η Ελλάδα.

Τι σηματοδοτεί για τη σχέση κόμματος - κράτους, η διαδικασία αλλά και το αποτέλεσμα της εκλογής του κ. Ξυνίδη στη θέση του γραμματέα του ΠΑΣΟΚ; Είναι ο “Άνθρωπος που θέλει να αλλάξει το ΠΑΣΟΚ, και μαζί το κράτος και την κοινωνία”;

Μην παραφορτώνουμε με υπερβολικές προσδοκίες την εκλογή του Γραμματέα. Το κόμμα δεν πρέπει να εξαφανιστεί μέσα στον κυβερνητικό μηχανισμό. Αντίθετα χρεώνεται να δημιουργήσει διαδικασίες συμμετοχής στην παραγωγή και την “κοινωνικοποίηση” της πολιτικής, να οικοδομήσει τις ευρύτερες δυνατές κοινωνικές και πολιτικές συμμαχίες, να κατακτά την ηθικό-πολιτική ηγεμονία στην κοινωνία με την απαράβατη βέβαια προϋπόθεση το διαχωρισμό κόμματος -κράτους. Αλίμονο αν το κόμμα γίνει ένας οργανωτικός κλητήρας της κυβέρνησης. Ο κίνδυνος αυτός είναι υπαρκτός. Η εκλογική νίκη δεν πρέπει να αναστείλει τον αυτομετασχηματισμό του ΠΑΣΟΚ με βάση τις νέες ανάγκες. Το αποτέλεσμα - έκπληξη στην εκλογή Γραμματέα, πέρα από τις ενδεχόμενες δυσαρέσκειες για ζητήματα “νομής εξουσίας”, εκφράζει ίσως με στρεβλό τρόπο ανάλογες αγωνίες για τον πολιτικό και ιδεολογικό ρόλο του κόμματος στη νέα περίοδο διακυβέρνησής του. Το μήνυμά του δεν επιδέχεται πρόχειρες ερμηνείες.

Ο Γ. Παπανδρέου κινείται πάνω στις “οδηγίες” του “Ε, Πρόεδρε!”;

Το “Ε, Πρόεδρε!” δίνει ένα απόθεμα ιδεών και μεθοδολογικών εργαλείων για τις πρώτες Εκατό Ημέρες, αποκαλύπτει “μυστικά” πάνω στην κόψη του νήματος, συμβάλλει στον εντοπισμό και την απενεργοποίηση των ναρκών, περιγράφει σεναριακά το 80% των ενδεχόμενων και μας προετοιμάζει διανοητικά να κεφαλαιοποιήσουμε το απρόβλεπτο 20%. Όμως δεν είναι τυφλοσούρτης “οδηγιών” προς τον Παπανδρέου, αλλά αντίθετα παροτρύνει την εκάστοτε ηγεσία να κάνει “συγκεκριμένη ανάλυση της συγκεκριμένης κατάστασης” για να καθορίσει το δικό της πρωτότυπο δρόμο στη διακυβέρνηση. Από κει και πέρα ο συγγραφέας του “Ε, Πρόεδρε!” κάνει τη δική του ανάλυση και αξιολόγηση.

Τι έχετε να προτείνετε στη Νέα Δημοκρατία ως συνταγή ανάκαμψης;

Η βιασύνη και οι σπασμωδικές κινήσεις δεν θα είναι καλός σύμβουλος. Η επιλογή Προέδρου και η ανασυγκρότησή της πρέπει να έχουν προγραμματική και πολιτική ταυτότητα. Το χειρότερο που μπορεί να συμβεί στη Νέα Δημοκρατία είναι να επιστρέψει σ’ ένα τυφλό αντικυβερνητισμό και στο κουρασμένο και κουραστικό πινγκ-πονγκ μεταξύ των δύο κομμάτων.

Συνέντευξη στη “Σφήνα”

Ο Μίμης Ανδρουλάκης στην  Κωστούλα Τωμαδάκη

Έχετε υψοφοβία, κύριε Ανδρουλάκη;

Όχι εγώ, ο συγγραφέας εμφανίζεται με το θράσος ενός υψοφοβικού που «συμβουλεύει» στην κόψη του νήματος τον άφοβο «ακροβάτη» δηλαδή τον ηγέτη που θέλει να κυβερνήσει ό,τι είναι πια δύσκολα κυβερνήσιμο. Μπορείς να τον δεις και σαν Σουμάχερ που φαντάζεται ότι μπορεί να τρέξει μ’ ένα υβριδικό του 21ου αιώνα αλλά τελικά οδηγεί μια σακαράκα δηλαδή το κράτος.

«Πρόεδρος» είναι ο Γιώργος Παπανδρέου;

Και ο Παπανδρέου και ο Ομπάμα, ο Σαρκοζί, η Μέρκελ αλλά και οι παλαιοί από τον Ρούζβελτ, τον Τσώρτσιλ και τον Ντε Γκωλ μέχρι τον Ελευθέριο Βενιζέλο, τον Καραμανλή, τον «Γέρο» και τον Ανδρέα Παπανδρέου.

Στο «Ζητούνται αλχημιστές», εξετάσατε το θέμα της Ηγεσίας σε συνθήκες αβεβαιότητας, στο «Λευκό κοτσύφι, blue tree, μαύρο καράβι», παρουσιάσατε την κρίση που βιώνουμε σήμερα. Το «Ε, Πρόεδρε!», μήπως είναι και μια προειδοποίηση;

Ναι, είναι μια προειδοποίηση ειδικά για ηγέτες σε χώρες που βρίσκονται στη ζώνη υψηλού κινδύνου για οικονομική χρεοκοπία όπως η Ελλάδα. Ο «Πρόεδρος» στην περίπτωση αυτή πρέπει να προσβλέπει στο καλύτερο από τα πιθανά σενάρια, αλλά πρέπει να αποφύγει το χειρότερο. Δηλαδή τον καταραμένο συγχρονισμό όλων των δαιμόνων της οικονομίας που μπορεί να δημιουργήσει μια «Ημέρα Κρίσεως». Γρηγορείτε λοιπόν γιατί δεν ξέρετε ούτε τη μέρα ούτε την ώρα όπως προειδοποιεί ο Ιησούς στο Κατά Ματθαίον.

Ποιοι είναι αυτοί οι δαίμονες στην ελληνική περίπτωση;

Πρώτος, η παρατεταμένη ύφεση και ανεργία. Αυτή τη στιγμή δείχνουν εξάντληση όλοι οι δυναμικοί δείκτες της ανάπτυξης (παραγωγικότητα, επενδύσεις, οριακή απόδοση κεφαλαίου, απασχόληση), ενώ η οικονομία μας κινδυνεύει περισσότερο από τα απόνερα της παγκόσμιας κρίσης.

Δεύτερος, το γλίστρημα σε κρίση δημόσιου χρέους που θα κάνει ενδεχόμενα μη βιώσιμη ή δυσβάστακτη την αποπληρωμή του. Αυτό μπορεί να συμβεί κάτω από ένα συνδυασμό αρνητικών συγκυριών αν συνεχιστεί για καιρό η δυναμική του χρέους να υπερτερεί κατά πολύ της δυναμικής της ανάπτυξης.

Τρίτος, η ιδιότυπη ημι-χρεοκοπία του ασφαλιστικού συστήματος, ενώ τα επόμενα χρόνια θα κλιμακώνεται η συνταξιοδότηση της γενιάς του baby boom και θα ανατρέπεται η δημογραφική ισορροπία. Είναι εντυπωσιακός ο στρουθοκαμηλισμός του πολιτικού συστήματος που ακόμα και τώρα που είναι πια αργά, στο παρά πέντε, δεν τολμά ούτε να περιγράψει το πρόβλημα, όχι να το αντιμετωπίσει.
Τέταρτος, αρνητική συγκυρία στην Ευρώπη που κάνει εξαιρετικά απρόθυμη κυρίως τη Γερμανία να στηρίξει ενεργά ένα σχέδιο διάσωσης-σταθεροποίησης-ανάπτυξης των μελών της ευρωζώνης που βρίσκονται στο κόκκινο.

Το «μαύρο κουτί» της Ηγεσίας, τι εκπλήξεις μπορεί να κρύβει;

Το Ε, Πρόεδρε βοηθά στον εντοπισμό και την απενεργοποίηση των ναρκών στις πρώτες Εκατό Ημέρες. Εισάγει στη σεναριακή στρατηγική σκέψη και καλύπτει το 80% των πιθανών συμβάντων ενώ μας προετοιμάζει διανοητικά να κεφαλαιοποιήσουμε το 20% που αντιστοιχεί στο απρόβλεπτο, την έκπληξη, την άγρια αβεβαιότητα. Ο Σημίτης στις Εκατό Ημέρες έπεσε στα Ίμια. Ο Ρούζβελτ στο κλείσιμο 11.000 τραπεζών. Ο Κένεντυ στο φιάσκο του Κόλπου των Χοίρων στην Κούβα. Ο Παπανδρέου, χτύπα ξύλο, πέφτει μέχρι στιγμής σε αναμενόμενους υφάλους. Η «δουλειά» μου είναι να ανοίγω και να διαβάζω το «μαύρο κουτί».

Μπορεί ένας Ηγέτης να αγνοήσει το ορόσημο των «Εκατό Ημερών» και να επιβάλει το δικό του σενάριο;

Μπορεί να το αγνοήσει, όπως ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και ο Σημίτης, αλλά το κριτήριο των Εκατό Ημερών επιβάλλεται ως αυτοεπιβεβαιούμενη προφητεία αφού το χρησιμοποιούν η κοινή γνώμη και τα ΜΜΕ. Όμως σε κάθε περίπτωση, με ή χωρίς σχέδιο Εκατό Ημερών, ο ηγέτης πρέπει να χαράξει τη δική του στρατηγική υπολογίζοντας τα πιθανά σενάρια των εξελίξεων ανεξαρτήτως από τη δική του θέληση. Δεν υπάρχει τυφλοσούρτης Εκατό Ημερών.

Ωστόσο θα βαθμολογηθεί ο «Πρόεδρος» στις Εκατό Ημέρες;

Ναι, και το πρώτο κριτήριο είναι η κατάκτηση της εμπιστοσύνης. Επίσης, η κεκτημένη ταχύτητα που αποκτά, η ποιότητα του κυβερνητικού σχήματος, οι προτεραιότητές του και οι πρώτες συμβολικές ή ουσιαστικές νίκες, μικρές ή μεγάλες.

Θα βαθμολογήσετε την Κυβέρνηση Παπανδρέου στις Εκατό Ημέρες;

Όχι «εγώ» αλλά η συγγραφική μου περσόνα και πρέπει να κάνω την καρδιά μου πέτρα για να μην επηρεαστώ από τα συναισθήματά μου και τις κομματικές δεσμεύσεις.

Δημιουργική γραφή ή συμβιβασμός με τις λιγότερες απώλειες; Τι προτείνετε στον Ηγέτη;

Η επιστήμη και η τέχνη της πολιτικής περιλαμβάνει την επίθεση αλλά και την συντεταγμένη αναδίπλωση και τους αναγκαίους προωθητικούς συμβιβασμούς. Σε κάθε περίπτωση δε θα συμβούλευα τον «Πρόεδρο» να μπει σε μια μάχη με αμφίβολη έκβαση ή χαμένη εκ των προτέρων, όπως υπέδειξαν στον Καραμανλή.

Είσαστε η φωνή του Βρούτου, κύριε Ανδρουλάκη;

Ναι, στο βαθμό που προειδοποιώ τον Ηγέτη για την παλίρροια των ανθρωπίνων και των πολιτικών πραγμάτων.

Οι επιλογές ή οι επιρροές καθόρισαν τη ζωή σας;

Η ακραία φτώχεια. Η Κρήτη. Τα μαθηματικά. Η αντίσταση. Η ελευθεριακή και δημιουργική αριστερά. Και από πρόσωπα ο Χριστός, ο Σοφοκλής, ο Μαρξ, ο Ντοστογιέβσκι, ο Νίτσε, ο Φρόιντ, ο Αϊνστάιν της σχετικότητας και ο Χάιζενμπεργκ της απροσδιοριστίας.

Από τότε που ξαναγυρίσατε στην πολιτική υπήρξε κάποια στιγμή που συγκρούστηκε ο συγγραφέας με τον πολιτικό;

Ο συγγραφέας και ο πολιτικός βρίσκονται σε διαρκή αλλά «βιώσιμη» προς το παρόν σύγκρουση με θεμελιώδεις όψεις της καθιερωμένης πολιτικής. Έχω τον τρόπο μου να λέω πάντα την άποψή μου ακόμα κι όταν είναι διαφορετική από την επίσημη του κόμματος χωρίς να πληγώνω ή να δημιουργώ άκαιρα προβλήματα.

Πόσο συμμετέχει η έμπνευση στην πολιτική;

Η πολιτική έχει γίνει πολύ προβλέψιμη και υστερεί σε πυκνότητα. Εννοώ διανοητική, προγραμματική, ιδεολογική, αισθητική, ρητορική, «θεατρική» και διαχειριστική πυκνότητα. Το συμβατικό πιγκ-πογκ μεταξύ των δύο κομμάτων είναι κουρασμένο και κουραστικό.

Υπάρχει μια βασική αλήθεια για τη ζωή εκτός ίσως από το τέλος; Πώς δικαιώνεται η ύπαρξή μας, αγαπητέ Μίμη;

Ξεκινώ πάλι από το Κατά Ματθαίον και λέω ότι η ύπαρξή μας δικαιώνεται αν παίρνουμε την κάθε στιγμή της ωσάν να ήταν η τελευταία και ταυτόχρονα η απαρχή μιας νέας ζωής. Να ζούμε δηλαδή την κάθε στιγμή της με αλήθεια, ελευθερία, δημιουργικότητα, διαρκή ανανέωση και αγάπη.